این تصویر تخم پروانه Dryas iulia را نشان می‌دهد که میان یکی از پیچک‌های گل ساعت جا خوش کرده است. این پروانه نارنجی برای پنهان‌کردن تخم‌ها از دید مورچه‌های گرسنه، تنها پیچک‌های آویخته از گل ساعت را برای تخم‌ریزی انتخاب خواهد کرد.

این حشره که بوی بسیار‌نامطبوعی تولید می‌کند، گیاه‌خوار است و از آفات پسته به‌شمار می‌رود. هنگام تخم‌ریزی اغلب تخم‌ها مجتمع قرار می‌گیرند و با ماده چسبناکی به یکدیگر و برگ محل تخم‌ریزی متصل می‌شوند. فاصله میان آنها عمل تنفس و تهویه هوا را ساده‌تر می‌کند.

رد قرمزی که دورتادور این تخم سبز کوچک قرار گرفته حاصل واکنش‌های شیمیایی است که نشان از باروری آن دارند. این تخم روزی به یکی از زیباترین و بزرگ‌ترین پروانه‌های روی زمین تبدیل خواهد شد. طول بال‌های پروانه بالغ بین 12 تا 20سانتی‌متر متغیر است.

این گونه از پروانه آبی به دلیل مشکل‌پسندی فراوانش بسیار‌کمیاب است. این پروانه تنها نوعی از گیاه بومی قاره اروپا را برای تخم‌ریزی انتخاب می‌کند. برجستگی‌ها و فرورفتگی‌های روی تخم باعث می‌شوند ماندگاری بهتری روی این گیاه داشته باشد.

این پروانه زیبا که ساکن مناطقی از نپال و هند است، بال‌هایی دارد که از الگوی تور‌مانند بخش میانی تخم تبعیت می‌کنند. این بخش میانی میکروپیل را در مرکز در برگرفته که محل انتقال اسپرم به فضا داخلی تخم است.

این پروانه به دلیل داشتن بال‌هایی کشیده و دارای خطوط موازی زرد روی زمینه سیاه به این نام خوانده می‌شود. ظاهر تخم نارنجی‌رنگ این پروانه کمی هشداردهنده نیست؟ شاید فکر می‌کنید این تهدید نمی‌تواند شکارچیان گرسنه را بترساند، اما این تخم که حاوی سیانید و ترکیبات سمی کشنده دیگر است به سادگی می‌تواند آنها را از پا درآورد. این ترکیبات مرگبار در گیاهان مورد علاقه این پروانه وجود دارند و بخشی از رژیم‌ غذایی پروانه بالغ را تشکیل می‌دهند.

این طرح که به نظر می‌رسد سنگفرشی از موزائیک‌های کوچک و بزرگ باشد، نمایی از تخم پروانه بوف است. در مرکز این تخم یک میکروپیل قرار دارد که با بازشدن کوتاه‌مدت آن اسپرم به سیتوپلاسم وارد خواهد شد.