معاون پژوهش، آموزش و کارآفرینی وزارت تعاون درباره بازدید اخیر هیات ایرانی از زیمبابوه، این کشور را ذخایر منابع سرشار دستنخورده برای سرمایهگذاران ایرانی توصیف میکند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی صبا به نقل از خبرگزاری فارس، غلامحسین حسینینیا در خصوص دلایل تأکید بر توسعه روابط ایران و زیمبابوه و راهکارهای تحقق تدابیر مورد اشاره در مراسم امضای تفاهمنامه مشترک بین وزرای تعاون دو کشور، اظهار داشت: در بازدید از کشور زیمبابوه به منظور بررسی زمینههای همکاری با تعاونگران و فعالان اقتصادی این کشور، بررسیهای کارشناسی حکایت از گستردگی و تنوع منابع زیمبابوه داشت که بهانهای برای توسعه همکاریهای بین دو کشور شد. وی ادامه داد: زیمبابوه از پتانسیلها و ظرفیتهای مناسبی در مسیر توسعه برخوردار است که از آن جمله میتوان به منابع معدنی و کشاورزی در این کشور اشاره کرد، منابع این کشور به رغم تحولات گسترده اقتصادی و سیاسی در جهان هنوز دستنخورده باقی مانده است که توجه به این نکته خود بهانهای برای همکاری و مشارکت با این کشور در برداشت از منابع برای کارشناسان اقتصادی تلقی میشود. وی افزود: تعامل بین ایرانیان مقیم زیمبابوه و تعاونگران بازدیدکننده ایرانی از این کشور سبب شد تا زمینههای لازم برای توسعه روابط بین دو کشور و امضای تفاهمنامه مشترک فراهم شود. معاون پژوهش آموزش و کارآفرینی وزارت تعاون گفت: در دیدار با وزرای امورخارجه "رئیس کمیسیون متشرک بین دو کشور "، وزیر امور جوانان، وزیر بنگاههای کوچک، متوسط و توسعه تعاون و وزیر برنامهریزی و اقتصادی زمیبابوه که موضوع توسعه همکاریهای بین دو کشور طرح و در دستور جلسه قرار داشت به شدت از سوی وزرای مزبور کشور میزبان "زیمبابوه " مورد استقبال قرار گرفت که در نهایت به سفر هیأتی زیمبابوهای به ایران و امضای تفاهمنامههای مشترک منجر شد. وی تصریح کرد: به موجب تفاهمنامه منعقده بین ایران و زیمبابوه این امکان برای سرمایهگذاران ایرانی مهیا میشود که با قرار گرفتن در اولویت واگذاریها بتوانند برای جذب پروژههای کلان فنی - مهندسی و بهرهبرداری از میادین کشور زیمبابوه موقعیت تعیینکنندهای را برای خود و ایران سبب شوند. وی با اشاره به اینکه بزرگترین کارخانه نساجی ایرانی در زیمبابوه راهاندازی و مورد بهرهداری است، خاطرنشان کرد: تعاونگران تولیدکننده و فعال در عرصههای مختلف اقتصادی ایران در جهت رفع الزامات و نیازهای اقتصادی و اجتماعی هر دو کشور قادر هستند با هزینه کمترین حجم اعتبارات سرمایهای، مقدمات اهداف تعیین شده برای دو طرف ایرانی و زیمبابوهای را محقق کنند. حسینینیا با اشاره به اینکه زمیبابوه به رغم سالها استعمار هنوز از منابع سرشار مخزنی و معدنی برخوردار است، اظهار داشت: به رغم آنکه کشور زیمبابوه سالهای زیادی را تحت سیطره و سلطه کشورهای استعمارگر بوده است اما به نظر میرسد این کشور بعد از استقلال هنچنان محور توجه بسیاری از کشورهای استعمارگر است که در صورت موفقیت بر منابع آن چیره خواهند شد. وی ضمن تأکید بر اینکه زیمبابوه یک سرزمین سوخته نیست، ادامه داد: بر این اساس معتقدم به منظور حفظ و حمایت از استقلال زیمبابوه و در راستای توسعه فعالیتهای اقتصادی ایران لازم است راهکارهای مناسبی برای توسعه ارتباطات بین دو کشور مبارز ایران و زیمبابوه تعریف و زیرساختهای لازم به این سبب فراهم شود، معتقدم فرصت ایجاد شده برای افزایش تبادلات اقتصادی ایران برای ورود به بازارهای جهانی فرصت مناسبی است که نباید از دست برود. معاون وزیر تعاون در امور آموزشی و کارآفرینی تصریح کرد: وقتی که صحبت از تبادلات بینالمللی به میان میآید مباحث باید به گونهای طرح و پیگیری شود که به رفع کاستیها و استفاده از ظرفیتهای کشورهای طرف قرارداد برای تکمیل ظرفیتهای اجرایی منجر شود بنابراین اینکه در تعاملات بینالمللی به دنبال کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه باشیم چندان منطقی به نظر نمیرسد مگر به لحاظ تجربه اندوزی و تبادل دستاوردها زیرا در غیر این صورت به کشوری دنبالهرو و وابسته بدل خواهیم شد. وی خاطرنشان کرد: بنابراین ارتباط با کشورهای پیشرفته در اقتصاد بینالملل میتواند با توجیه تبادل دستاوردها و تجارب صورت گیرد و ارتباط با کشورهای دارای منابع به منظور تبادل خدمات فنی - مهندسی و صدور کالا و محصولات تولیدی داخل انجام شود لذا معتقدم یک کشور در حال توسعه نباید در مسیر توسعه و رشد اقتصادی خود را محصور و محدود به یک یا چند کشور خاص کند چرا که هر کدام از مزیتها طالب جداگانهای را در بین کشورهای سراسر جهان دارد که باید شناسایی و ارتباطهای لازم برای صدور منابع برقرار شود. وی تأکید کرد: فرصتهای منجر به تعاملات اقتصادی در سطح بینالملل نباید به سادگی از دست برود زیرا عرصه اقتصادی امروز جهان، عرصهای رقابتی تعیینکننده به حساب میآید که هر گونه کوتاهی و اهمال در این زمینه میتواند منجر به تقبل ضرر و زیانهای ناشی از عدم مدیریت منابع شود که جبران آن بسیار دشوار و شاید غیر ممکن باشد.
|