با نگاهی ریزبینانه به رشد صنعت برق کشور کره جنوبی می توان دید که در بین سال های 1965 تا 2005، به مدت 40 سال دولت خود را موظف می دانسته است که تمام تجهیزات الکتریکی را از داخل تهیه کند. چنانچه به رشد نیاز کره جنوبی از سال 1965 تابه حال توجه کنیم، نیاز داخلی واطمینان تولید کنندگان از وجود نیاز وعدم وجود اضطراب بابت واردات توسط رقبای خارجی باعث شده است که صنعتگران روی تولید سرمایه گذاری کنند. روش تعامل با دولت به گونه ای بوده است که صنوف مختلف کوچکتر، اقدام به ایجاد واحد های متمرکز(جدای از سندیکا) کرده و پس از دریافت نیازهای دولت، با آن قرارداد های بلند مدت منعقد می کرده اند و بعد بر اساس توانایی تولید کنندگان اعضا، سفارشات بین آنها تقسیم می شده است .
باید توجه داشت که طبق ادعای اعضا سندیکای برق کره جنوبی، بر اساس یک آمار تقریبی طی مدت 35 سال، هزینه های کارگری در کره فقط 4 برابر شده است و این حاکی از آن است که به نوعی، اقتصاد سالم کره نه تنها حامی تولید کنندگان بوده بلکه علاوه بر آن، ضمن تعریف بسته های حمایتی نقدینگی برای آنها، به تمام تعهدات خود پایبند بوده است. درعین حال آزاد بودن نرخ ارز به توان تولیدکنندگان کمک کرده است.
توجه به تعهدات و سیاستهای واحد کلان، حتی در حین تغییرات دولتها بوده است و حاکمیت خود را ملزم به خرید از واحدهای تولیدی میدانسته است. حتی دراین موضوع بحث حمایت تعرفهای خیلی مطرح نبوده است چون ملاحظه می شود تغییرات تعرفهای خیلی زیاد نبوده است بلکه الزام دولت به خرید از واحدهای تولیدی و جلوگیری از واردات تضمینکننده حمایت بوده است.
البته از پنج سال قبل این محدودیت برداشته شده است، زیرا دولت به این نتیجه رسید که تولید کنندگان توانسته اند به نقطه ایده ال برسند اما برای 4 گروه اساسی ترانسفورماتور سازان، کابل سازها، سوئیچگیر وتجهیزات کلان نیروگاهی که به تصور دولت هنوز نیاز به حمایت و توسعه داشتند، محدودیت ها از بین نرفته است و دولت به سازندگان خارجی اجازه حضور در مناقصات را نمیدهد. اما به نظر می رسد که این محدودیت ها تا 3 سال آینده برداشته شوند. این حمایت باعث شده که مثلا شرکت هیوندای که در ابتدای تاسیس، در صنعت برق فعالیت نداشته است به یک غول ترانس ساز وپست GIS ساز تبدیل شود.
در عین حال حمایت دولت در رابطه با صادرات و ایجاد معافیت های عملی باعث شده که تولیدکنندگان کرهای تبدیل به صادرکنندگان قابل طرح شوند.
موضوع مهم دیگر در رشد تولید کنندگان کره ای، تخصیص بودجه ای توسط دولت برای تحقیق و توسعه بوده است. در این میان دولت بدون اینکه خود هزینه ای کند، با دریافت در صدی از مصرف کننده و مدیریت بودجه، حداقل در 5 سال گذشته 300میلیون دلار درR&D هزینه کرده است. این بودجه از طریق ایجاد کمیته ای با حضور نمایندگان مختلف صنعت ودولت وخبرگان برق و پس از بررسی نیازها و گزارش گیری از پیشرفت ها، به شرکتهای سازنده تخصیص داده می شود.
